Tekst
Devojka iz grada - 357 

Ja sam rodjen u cvecu livada
Cuvah stada pokraj reke gruze
Al` zavoleh devojku iz grada
Sa usnama k`o pupoljak ruze

Bele ruke,a prsti k`o dirke
Pricahu mi najneznije bajke
Zalud uzdah iz grudi pastirke
Zalud suze moje stare majke.

Sin sam plavih suma i livada
Gajih dobre konje i volove
Zbog lepote devojke iz grada
Zaboravih brda i dolove

Zvao sam je ulicama dugim
I venuo ko trava jesenja
Jednog dana spazih je sa drugim
Zagrljenu u senci kestena

Sta sad mogu vec bol svoj da patim
Mladost svoju da tuzim zacelo
Morao sam kuci da se vratim
Svome domu u rodjeno selo

I sad opet svoga vranca jasem
I u krcmi krcmim svoja stada
Kitim svirce i razbijam case
I proklinjem devojku iz grada!

Sramota da se neznaju rijeci ove pjesme!